Jak przygotować łazienkę do kabiny walk-in, żeby woda nie wychlapywała się na podłogę?

Kabina walk-in to strefa prysznica oddzielona od reszty łazienki stałą szklaną ścianką, bez drzwi i najczęściej bez brodzika. Woda spływa po posadzce do odpływu liniowego lub punktowego. Rozwiązanie jest wygodne, łatwe w sprzątaniu i dobrze wygląda, ale wymaga przemyślanego projektu. Jeśli ścianka jest za krótka, deszczownica źle ustawiona, a posadzka bez spadku, woda wychodzi poza strefę prysznica przy każdej kąpieli.

Wszystkie najważniejsze decyzje trzeba podjąć przed wylewką i płytkami, dlatego warto zaplanować walk-in razem z instalacją wodną i odpływem.

Wymiary strefy prysznica

Kluczowa jest głębokość strefy, czyli odległość od ściany z baterią do wejścia, oraz długość szklanej ścianki. Orientacyjnie:

Element	Minimum	Wygodnie
szerokość strefy prysznica	90 cm	100-120 cm
głębokość strefy	90 cm	120 cm i więcej
szerokość wejścia	50 cm	60-70 cm
wysokość szyby	190 cm	200 cm

Im płytsza strefa, tym dłuższa musi być szyba. W wąskiej łazience z kabiną 90 x 90 cm walk-in bez drzwi zwykle się nie sprawdzi i lepiej zastosować dodatkowe ruchome skrzydło.

Gdzie umieścić deszczownicę i baterię

• Deszczownica - najlepiej przy ścianie przeciwległej do wejścia, w głębi strefy. Strumień z sufitu pada pionowo i najmniej chlapie.
• Słuchawka - kierowana ręcznie to główne źródło chlapania. Uchwyt warto umieścić tak, by strumień był skierowany w stronę ściany, a nie wejścia.
• Bateria - powinna być dostępna bez wchodzenia pod strumień. Przy dużej strefie można ją umieścić bliżej wejścia, ale wtedy przy odkręcaniu łatwiej ochlapać łazienkę.

Walk-in w małej łazience

W małej łazience kabina walk-in bywa jedynym sposobem, żeby zmieścić wygodny prysznic, bo nie wymaga miejsca na otwieranie drzwi. Trzeba wtedy jednak pogodzić się z tym, że część łazienki przy wejściu do strefy będzie czasem mokra. Pomaga ustawienie strefy prysznica w końcu pomieszczenia, z wejściem od strony, gdzie nie stoją szafki ani pralka. Dobrym rozwiązaniem jest też odpływ na całej szerokości wejścia, który przejmie wodę wypływającą poza szybę.

Szkło i jego mocowanie

Do kabin walk-in stosuje się szkło hartowane o grubości zwykle 8 lub 10 mm. Ścianka mocowana jest w profilu przyściennym i usztywniana drążkiem do ściany lub sufitu. Przy bardzo długich ściankach przydaje się krótka dodatkowa szyba obrotowa przy wejściu, tak zwany deflektor, który zatrzymuje wodę odbitą od ciała.

Powłoka hydrofobowa na szkle ułatwia spływanie wody i ogranicza osad z kamienia. Dolna krawędź szyby powinna stać na posadzce przez uszczelkę lub profil, żeby woda nie przeciekała pod spodem.

Odpływ i spadek posadzki

Najczęściej stosuje się odpływ liniowy przy ścianie w głębi strefy lub odpływ ścienny ukryty w ścianie. Woda płynie wtedy od wejścia w stronę odpływu, czyli odwrotnie niż kierunek chlapania. Posadzka w strefie prysznica powinna mieć spadek około 1,5-2 procent w kierunku odpływu.

1. Wybierz odpływ o przepustowości odpowiedniej dla deszczownicy. Duża deszczownica może dawać kilkanaście litrów na minutę i więcej.
2. Ustal wysokość odpływu i syfonu przed wylewką. Odpływy liniowe wymagają zwykle kilku do kilkunastu centymetrów wysokości zabudowy.
3. Zaplanuj spadek tak, by przy wejściu do kabiny posadzka była nieco wyżej niż przy odpływie, a próg pozostał niewyczuwalny.
4. Rozważ delikatny przełom posadzki na linii szyby, który zatrzyma wodę w strefie prysznica.

Odpływy liniowe i ścienne znajdziesz w kategorii odpływy liniowe i ścienne. Objawy źle działającego odpływu liniowego opisujemy w tekście o rozpoznawaniu uszkodzonego odpływu liniowego.

Odpływ musi być też dostępny do czyszczenia. W odpływie liniowym zbierają się włosy i resztki mydła, dlatego ruszt i syfon powinny dać się wyjąć bez narzędzi. Raz na kilka tygodni wystarczy wyjąć wkład, przepłukać go i włożyć z powrotem, żeby woda odpływała szybko i nie cofała się w stronę wejścia.

Hydroizolacja całej strefy mokrej

W kabinie walk-in woda trafia na znacznie większą powierzchnię niż w brodziku. Hydroizolacja z folii w płynie lub masy uszczelniającej powinna objąć całą posadzkę strefy prysznica z zapasem co najmniej kilkudziesięciu centymetrów poza szybę, a na ścianach sięgać wysokości deszczownicy. Narożniki, przejścia rur i kołnierz odpływu wzmacnia się taśmami i mankietami uszczelniającymi.

Ogrzewanie i wentylacja strefy prysznica

W kabinie walk-in mokra jest duża część posadzki, dlatego ważne jest szybkie wysychanie. Pomaga ogrzewanie podłogowe w łazience, które podnosi temperaturę płytek i przyspiesza odparowanie wody po kąpieli, oraz sprawny wentylator wywiewny. Wentylator z opóźnionym wyłączeniem lub higrostatem pracuje jeszcze przez kilkanaście minut po wyjściu z łazienki i usuwa wilgoć, zanim osiądzie na fugach i szkle. Bez tego na silikonach i w narożnikach strefy prysznica szybko pojawia się pleśń.

Przy planowaniu warto też przewidzieć wieszak na ręcznik w zasięgu ręki z wnętrza kabiny. Dzięki temu można się wytrzeć, zanim wyjdzie się na suchą część łazienki, co ogranicza ilość wody wynoszonej poza strefę prysznica.

Jak ograniczyć chlapanie w gotowej łazience

• dołóż ruchomy deflektor przy krawędzi szyby,
• wymień deszczownicę na model o łagodniejszym, gęstszym strumieniu,
• przenieś uchwyt słuchawki tak, by strumień kierował się na ścianę,
• połóż przy wejściu matę antypoślizgową, która zbierze krople z ciała po kąpieli.

Jeśli po kąpieli z odpływu dochodzi nieprzyjemny zapach, najczęściej winny jest wyschnięty lub zabrudzony syfon. Sposoby na ten problem opisujemy w tekście o zapachu z odpływu prysznicowego.